Kişi sözü

Bugün xeyli düşünüb bir qerara geldim....
Artıq böyümüşem ve eve xeyir vermeliyem....
Qiymet artımı, ölkedeki veziyyet, atamın işlediyi yere de tesir edib...
Ona kömek etmeliyem, dedim...
Amma xeyli düşünsem de, özüme uyğun bir iş tapa bilmedim...
Sonra dedim ki, iş tapıb eve xeyir vere bilmiremse, heç olmasa çehd edim ki, ziyan da vermeyim...
Bacardığım qeder mesrefleri minimuma endirmeliyem...

Ve o andan başlayaraq,
heyatın ilk zerbesini hiss etmeye başladım...
Mence insan,
heyatın acı ve çetin olduğunu, düşündüyü qeder de asan olmadığını ilk bu anda derk edir...

Pampersden qarşoka keçid dövrü...
Dehşet...
İndiye kimi tam olaraq 22 ay hem altdan, hem üstden buraxırdım...
Ayaq üste, oturaq veziyetde, yuxuda, hetta yemek yeyerken bele...
Sen deme bu yemekleri şirin şirin ötürmeyin, acı acı da qaytarmağı var imiş...
Döze bilmirem, otura bilmirem, budlarımı kesen,
üstünde Maşa ve Ayı şekli olan goy rengli qarşoka...
Yadıma düşmüşken, Maşa ve Ayıya baxarken de buraxırdım herden...

Ata..!
Keç günahımdan, sat dananı, ineyi, ne varsa, qurtar meni bu beladan...

Söz verirem...
2 ay mene vaxt verin...
Qarşok nedi, hetta tualete oturacam...
Lap özüm yuyacam...

Yox, yumağı hele söz vermeyim... amma pamperse son...
2 ay sonra...
Kişi sözü..!